بهشت، دري دارد به نام «مجاهدين» که (فردا) مجاهدين با حمايل شمشيرهاي (اسلحة) خود به سوي آن که بر ايشان باز است رهسپار ميشوند در حالي که ديگر خلايق در محشر به سر ميبرند. (ثوابالأعمال، ص ٤٢١)
١٠ـ «پيامبرگرامي اسلام صليالله عليه و آله و سلم)»:
غُدْوَةٌ او رَوحَةٌ في سبيلاللهِ خيرٌ مِنَ الدّنيا وَ مافيها.
يک بار در راه خدا به جبهه رفتن، از کل دنيا و آنچه در دنيا است بهتر و والاتر است. (مستدرک، ج ١١، ص ١٤)
١١ـ «مولي اميرالمؤمنين عليهالسلام»:
اللهُ اللهُ في الـجهادِ بأَموالِكُم وَ اَنفُسِكُم وَ اَلسِنَتِكُم في سبيلِ الله.
از خدا بترسيد و با مال و جان و زبان خود در راه خدا مجاهدت نمائيد. (نهجالبلاغه، وصيت(نامة) ٤٧)
١٢ـ «پيامبرگرامي اسلام (صليالله عليه و آله و سلم)»:
لايَجتَمِعُ غُبارُ في سبيلالله و دُخانُ جهنَّمَ في جَوفِ مُؤمنٍ.
گرد و غبار جهاد در راه خدا هرگز با زبانههاي آتش جهنم در اندرون يک مؤمن جمع نميشوند (مؤمن مجاهد در راه خدا هرگز به آتش نميسوزد.) (الشهاب في الحِکَمِ و الآداب، ص ٦١)
١٣ـ «پيامبرگرامي اسلام (صليالله عليه و آله و سلم)»:
الـمُجاهدونَ في سبيلِ اللهِ قُوّادُ اَهلِ الـجَنّةِ.
مجاهدان در راه خدا رهبران اهل بهشتند. (مستدرک، ج ١١، ص ١٨)
١٤ـ «امام جعفرصادق(عليهالسلام)»:
بِانفاقِ الـمُهجِ يَصِلُ العَبدُ الي حَبيبِه.
تنها با شهادت و ريختن خون بنده است که او به وصال (معبود و) محبوب خود خواهد رسيد. (مستدرک، ج ١١، ص ١٤)
يک روز استقامت و پايداري مسلمان در اماکن جهان، براي او از چهل سال عبادت بهتر و والاتر است. (مستدرک، ج ١١، ص ٢١)
٢١ـ «پيامبرگرامي اسلام (صليالله عليه و آله و سلم)»:
جَاهِدْ في سبيلِ الله فَاِنَّكَ إنْ تَفعلْ كُنَتَ حَيّاً عِندَ اللهِ تُرزَقُ... وَ إنْ رَجَعتَ خَرَجتَ مِن الذُّنوبِ كَما وُلِدتَ.
در راه خدا جهاد کن و بدان اگر به شهادت رسيدي در نزد خدا حيات و روزي خواهي داشت و چنانچه (سالم) بازگشتي همانند روزي خواهي بود که به دنيا آمدي و ديگر گناهي بر تو نخواهد بود. (مستدرک، ج ١١، ص ١٠)
کسي که نامه و پيام يک مجاهد در جبهة جنگ را (به مقصد) برساند همچنان است که يک برده آزاد کرده و در ثواب جهاد با او شريک خواهد بود. (وسائل، ج ١١، ص ١٤)
٢٨ـ «مولي اميرالمؤمنين عليهالسلام»:
جهادُ الرّجُلِ بَذلُ مالِهِ و نَفسِهِ حتّي يُقتَلَ في سبيلِ الله و جِهادُ المَرأَةِ أَن تَصبِرَ علي ما تَري مِن اَذي زَوجِها وَ غَيرَتِه.
جهاد مرد آن است که مال و جان خود را تقديم نمايد تا در راه خدا کشته شود و جهاد زن عبارت است از شکيبائي بر اذيتهاي شوهر و بر غيرتش و بر ناموس او است. (وسائل، ج ١١، ص ١٥)
٢٩ـ «پيامبرگرامي اسلام (صليالله عليه و آله و سلم)»:
خيرُ الناسِ مَن حَبَسَ نَفْسه في سبيلِ الله، يُجاهِدُ اَعداءَهُ وَ يَلتَمِسُ الـموتَ في مَصافِّه.
بهترين مردم کسي است که خود را وقف در راه خدا کند، با دشمنان خدا جهاد نمايد و خواهان مرگ و شهادت در صحنههاي نبرد است. (مستدرک،ج ١١، ص ١٧)
در راه خدا با دستها (و جوارحتان) جهاد و مقابله کنيد و اگر نتوانستيد با زبانتان و اگر نتوانستيد(لااقل) با دلهايتان مجاهده نمائيد(نسبت به دشمن احساس دشمني و انزجار نمائيد). (مستدرک، ج ١١، ص ١٦)
٣١ـ «مولي اميرالمؤمنين عليهالسلام»:
مِن اَحَبِّ السُبُلَّ اِلَي اللهِ قَطرتانِ: قطرةُ دُموعٍ في جَوفِ اللّيلِ وَ قطرةُ دَمٍ في سَبيلِ الله.
يکي از محبوبترين راهها به سوي خدا (اين) دو قطره است: قطره اشکي در دل شب (از ترس خدا) و قطره خوني که در راه خدا ريخته ميشود. (تحفالعقول، ص ٢٢٠)
٣٢ـ «پيامبرگرامي اسلام (صليالله عليه و آله و سلم)»:
هيچ يک از بهشتيان پس از ورود به بهشت آرزوي خروج از آن را ديگر نخواهند داشت دهيد که با مشاهدة آن همه مقامات و کراماتي که خداوند براي او ارزاني داشته آرزو ميکند به دنيا برگردد و ده مرتبه زنده و کشته شود! (مستدرک، ج ١١، ص ١٣)
وقتي شهيد در اثر تير يا ضربت از مَرکبش ميافتد هنوز به زمين نرسيده خداوند متعال زوجة حورالعين او را به نزدش حاضر ميکند تا مقامات و کراماتي که خداي متعال برايش آماده کرده به وي مژدگاني بدهد. (مستدرک، ج ١١، ص ١١)
کسي که قائم(ع) ما را دريابد و در رکاب حضرتش کشته شود پاداش دو شهيد را دارد و کسي که در رکابش يک دشمن ما را به قتل برساند پاداش بيست شهيد را خواهد داشت. (بحار، ج ٥٢، ص ٣١٧)
در روز قيامت هيچ شهيدي جز اين نيست كه دوست دارد در محضر امام حسين(عليهالسلام) باشد و همراه همة شهدا در معيّت حضرتش وارد بهشت گردند.(كاملالزيارات، ص ١١١)
٣٦ـ «پيامبرگرامي اسلام (صليالله عليه و آله و سلم)»:
يَرْفَعُ اللّهُ الـمُجاهِدَ في سَبيلِهِ عَلي غَيرِهِ مِأةَ دَرَجَةٍ فِيالجَنَّةِ ما بَيْنَ كُلِّ دَرَجَتَيْنِ كَما بَيْنَ السَّماءِ وَ الأرْضِ
خداوند مجاهد فيسبيلالله را صد درجه در بهشت بالاتر از ديگران رفعت ميدهد كه فاصله ميان هر دو درجه از زمين تا آسمان است. (مستدرك، ج ١١، ص ١٨)
٣٧ـ «پيامبر گرامي اسلام (صليالله عليه و آله و سلم)»:
مَن خَرَجَ في سبيلِ الله مُجاهداً فَلَهُ بِكُلّ خُطْوَةٍ سَبعماِئةِ اَلفِ حَسَنَةٍ، ويُمحي عَنهُ سَبعُمأِةِ اَلفِ سَيِّئةٍ، و يُرفَعُ لَهُ سَبعُمِأةِ اَلفِ دَرجَةٍ.
كسي كه در راه خدا براي جهاد بيرون ميرود براي هر قدمي كه برميدارد هفتصد هزار حسنه برايش ثبت و هفتصد هزار گناهش پاك و هفتصد هزار درجه و منزلت در بهشت رفعت داده ميشود. (وسائل، ج ١١، ص ١٢)
كسي كه در راه حفظ مالش كشته شود و كسي كه در راه دفاع از اهل و ناموسش به قتل برسد حكم شهيد را دارد و كسي كه در راه دينش به شهادت برسد شهيد راه حق است. (مواعظ عدديّه، ص ٦)
٣٩ـ «امام محمدباقر (عليهالسلام)»:
لا فَضيلَةَ کالجِهادِ ولاجِهادَ کَمُجاهَدَةِ الهَوی.
هيچ چيز به اندازة جهاد (در راه خدا) فضيلت و ارزش معنوي ندارد و هيچ جهادي مانند جهاد با هواي نفس نيست. (تحفالعقول، ص ٢٩٤)
٤٠ـ «پيامبرگرامي اسلام (صليالله عليه و آله و سلم)»:
مَوتُ الغَريب شهادةٌ.
مردن آدم غريب در شهر غربت حكم شهيد را دارد. (مواعظ عدديه، ص ٣)